Rimkok2021

https://youtu.be/SfZaHpt1rKs

 

 

 

โครงการสวนอุตสาหกรรมริมกกนี้  ไม่ได้จัดตั้งขึ้นเพื่อเป็นคู่แข่งกับอภิมหาโปรเจคยักษ์ของ โครงการเขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (อีอีซี) พื้นที่เศรษฐกิจพิเศษแต่อย่างไร  เพราะโครงการของ EEC  เป็นโครงข่ายใหญ่ที่ครอบคลุมและเชื่อมโยงกับพื้นที่ใจกลางเศรษฐกิจที่สำคัญและพื้นที่ใกล้เคียงโดยรอบทั้งหมด  และแนวทางการป้องกันที่ดีจากภัยธรรมชาติและอุบัติภัยที่อาจเกิดขึ้นได้ในอนาคต 

 

ส่วนโครงการสวนอุตสาหกรรมริมกก  อย่างที่ได้เคยกล่าวไว้ตั้งแต่เริ่มแรกหลังจากที่เกิดมหาอุทกภัยใหญ่ พ.ศ. 2554  ความเสียหายทางเศรษฐกิจอันมีมูลค่ามหาศาลที่กวาดต้อน มีทั้งชีวิต ทรัพย์สิน บ้านเรือน ร้านค้า บริษัท ห้างร้าน โรงงานต่างๆ  ตลอดจนกรุงเทพมหานคร  ใจกลางพื้นที่เศรษฐกิจ เมืองหลวงของประเทศ เสียหายไปกับสายน้ำ  ทำให้นักลงทุนหลายท่านไม่สามารถกลับมาเริ่มต้นใหม่ได้  บางรายที่มีทุนอยู่บ้างก็กลับมากู้ซากเก่าฮึดสู้ใหม่อีกครั้ง  บางรายก็มองหาที่ตั้งและทำเลอื่นเพื่อหนีความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นซ้ำอีก    จังหวัดเชียงรายจึงเป็นจุดยุทธศาสตร์หนึ่งของนักลงทุนที่ต้องการกระจายความเสี่ยง  หากที่หนึ่งที่ใดไม่สามารถเดินสายพานการผลิตได้  ที่นี่ก็จะสามารถทำให้ธุรกิจดำเนินการต่อไปได้

 

และอีกหนึ่งความสำคัญ  หากสวนอุตสาหกรรมริมกกได้มีการจัดตั้งขึ้นแล้ว  เมื่อมีนักลงทุนเข้ามาเปิดเดินสายการผลิต  พื้นที่เขตเศรษฐกิจพิเศษเชียงราย ทั้ง 3 อำเภอ  ก็จะกลับมาฟื้นอีกครั้ง เพราะการนิคมอุตสาหกรรม มีการส่งเสริม Boi จากภาครัฐ  ซึ่งจะสามารถดึงดูดนักลงทุนได้ดี  ทำให้จังหวัดเชียงราย มีการพัฒนาพร้อมกันในหลายๆด้านควบคู่กันไป  ทั้งการผลิตอุตสาหกรรม  การท่องเที่ยว  การเกษตร  การศึกษา ฯลฯ  เป็นจังหวัดที่มีการพัฒนาเต็มรูปแบบทั้งโครงสร้างพื้นฐานทั้งทางบก  ทางน้ำ  ทางอากาศ  เกิดการขนส่งที่รวดเร็ว  ความสุขของคนในครอบครัวก็จะเกิดขึ้น  ลูกหลานไม่ต้องเดินทางไปทำงานที่อื่น  ส่วนคนที่ไปทำงานอยู่ในเมืองหลวงก็จะกลับมาหาครอบครัว  เพราะเรามีสถานที่ทำงาน  สร้างรายได้ให้พวกเขา  มีสถานศึกษาที่ดีให้ลูกหลานได้พัฒนาทักษะและฝีมือ  ทำให้มีการพัฒนาชีวิตที่ดีขึ้นได้

 

จังหวัดเชียงรายจะสามารถพัฒนาเป็นหัวเมืองสำคัญทางด้านเศรษฐกิจ การบริการ  การท่องเที่ยว  การศึกษา รวมทั้งศิลปะและวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะถิ่นได้อย่างดียิ่ง  ทางโครงการสวนอุตสาหกรรมริมกก  พร้อมจะเรียนรู้  ศึกษา  และยอมรับคำตำหนิติชมว่ากล่าวตักเตือน  ของชุมชน หรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง  เพื่อมาปรับปรุงและพัฒนาให้ดีขึ้น   อย่างเช่น  สวนอุตสาหกรรมฯ หรือนิคมอุตสาหกรรมอื่นๆ ที่สำคัญหลายๆแห่ง  ได้มีการทำข้อตกลงในการอยู่ร่วมกันระหว่างชุมชนและโรงงานอุตสาหกรรมในทฤษฎีพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกัน

 

ส่วนปัญหาทางด้านสิ่งแวดล้อมนั้น  ทางโครงการเข้าใจดีว่าเป็นปัญหาที่สำคัญสำหรับชุมชนและพื้นที่ใกล้เคียง  เกี่ยวกับมลพิษที่อาจเกิดขึ้น  ในส่วนนี้ระบบราชการก็มีกฎหมายรองรับอยู่แล้ว  สาเหตุที่เกิดนั้น  มาจากผู้ประกอบการที่ไม่รับผิดชอบต่อสังคม  เห็นแก่ตัวสร้างแต่ปัญหา มักจะเป็นบางโรงงานที่สร้างอยู่ภายนอกเขตประกอบการอุตสาหกรรม  ไม่ได้อยู่ในระบบที่มีการพัฒนาที่ดี  ทำให้หลายฝ่ายมองนิคมอุตสาหกรรมและสวนอุตสาหกรรมในภาพลบ  ทั้งที่เรามีระบบการดูแลรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมที่ดี  ที่นานาอารยะประเทศ  หรือนิคมฯและสวนอุตสาหกรรมใหญ่ ๆ ในประเทศที่มีอยู่ถึงทุกวันนี้เขาทำกัน 

 

อีกประเด็นหนึ่ง  ทางโครงการได้จัดหาสถานที่ตั้งให้ห่างไกลชุมชน  ซึ่งเป็นการเว้นระยะห่างในการป้องกันทางหนึ่งแล้ว  แต่อนาคตก็จะมีผู้ที่ชอบฝ่าฝืนกฎระเบียบเข้าไปตั้งหรือก่อสร้างที่อยู่อาศัยให้ใกล้กับโรงงานโดยไม่คำนึงถึงความปลอดภัยของผู้อยู่อาศัย  ซึ่งยังมีให้เห็นในปัจจุบันอันนี้ก็จะต้องเป็นหน้าที่ของเจ้าหน้าที่รัฐและชุมชนในการเฝ้าระวังมิให้มีผู้แหกกฎระเบียบเข้ามาตั้งหรือก่อสร้างสารพัดสิ่งใดได้......ดังนั้นโครงการจะก้าวข้ามอุปสรรคต่างๆ ไปได้  ก็ต้องขอความเห็นชอบจากทั้งชุมชน  ท้องถิ่น  อำเภอ  จังหวัด  ว่าเราจะสามารถพัฒนาไปได้ถึงไหน  มีโอกาสมากน้อยเพียงใด  มีแรงสนับสนุนพลักดันในการพัฒนาจังหวัดอย่างไรจึงเหมาะสมพอดีกับทุก ๆ ฝ่าย

 

ยอมรับว่า เหตุการณ์โควิด-19 ครั้งนี้หนักหนาสาหัสนัก  คร่าชีวิตผู้คนไปมากมาย  ชีวิตข้างหน้าจะเป็นเช่นไร  และเศรษฐกิจที่ตกต่ำที่สุด  งานไม่มี  รายได้ไม่มี  แล้วจะดำเนินชีวิตต่ออย่างไร...........ดังนั้นควรจะเรียนรู้การเอาตัวรอดจากอุบัติภัยและโรคร้ายต่างๆ จากอดีตที่เคยเกิดขึ้นมาและผ่านไปแล้ว    รู้จักป้องกัน...เมื่อยังไม่ป่วยไข้    รู้จักรักษา...เมื่อป่วยไข้แล้ว    และรู้จักเรียนรู้ที่จะอยู่ด้วยกันกับโรคร้าย...เมื่อโรคร้ายมันไม่มีวันหายไปจากโลกนี้      โรคอุบัติใหม่สามารถเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา หากเราสามารถรู้ว่าเชื้อร้ายจะเข้าโจมตีที่จุดใดของร่างกาย...เราควรสกัดยับยั้งและรักษาบริเวณนั้นไม่ให้เชื้อร้ายแพร่กระจายเข้าไปโจมตี...เท่านี้เราก็รอดแล้ว ขอให้ทุกท่านเรียนรู้และทำความเข้าใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น มีสติ หยุดคิดแล้วพิจารณา ระยะเวลาคือตัวกำหนด....เชื้อร้ายมีระยะเวลาของชีวิตสั้นกว่าระยะเวลาของชีวิตมนุษย์เป็นหลายเท่า...??? รักษาชีวิตไว้.....อีกสองปี สามปี จะได้มาทำงานด้วยกัน.....

 

 

Visitors: 117,063